otomatik
kkkirem tarafından yazılan gönderiler
-
-
-
-
-
-
-
-
geceye yeni bir bilgi :
+an/+en eki, çok eski devirlerde kullanılan bir çokluk ekidir. Eklendiği kelimeye +lar çokluk anlamını verir.Günümüzde bu ek isimden isim yapan kalıplaşmış bir ek halini almıştır.
Örneğin;
Er kelimesine gelen ekle birlikte kelime» er+en: erler manasına gelir.
Ogul+an: oğullar. Vb.
-
-
Bilgi için teşekkür ederim, ben bilmediğimden sordum öğrenmiş olduk eline sağlık. :olumlu:
Ne demek her zaman. Ben de faydalı olabilirsem ne mutlu
-
O zaman yine doğru kullanım var Yavuz kelimesini.
"YAVUZ HIRSIZ EV SAHİBİNİ BASTIRIR"
Bu bizim genel anlamda kullandığımız"Yavuz"değil demekki.Kötü insan, kötü hırsız anlamani da geliyor bence.
Biz bu değişimleri elimizde var olan kaynaklar yani yazılı metinler üzerine incelemeler yaparak buluyoruz. Bir ses kuralı için bir çok farklı görüş de mevcut. Hala kesin olmayan bir çok gramer kuralı var. Bu sene Göktürk yazıtlarını inceliyorum. Çok şaşırıyorum şuanki kullandığımız kelimeler eskiden nasılmış karşıma çıkıyor inanamıyorum. Nerden nereye gelmişler diyorum.
-
Yabız > Yavız > Yavuz olabilir mi? "W" manasız geldi sanki.
Hayır. Öncelikle köktürkçe zamanından b ile kullanılıyor sonra Uygurca döneminde w li şekilleri görüyoruz. Biz bu sese "çift dudak v si diyoruz. Damak dudak birleşimiyle geriden gelen bir v sesidir. Ardından harezm Türkçesi zamanına geldiğimizde kelimenin artık v sesine sızıcılaştığını görüyoruz.
Ayrıca yazdığınız doğru. Yabız olacak. Yanlışlık yapmışım. Başka bilgiler ile karıştırdım.
-
-
o zaman şöyle bir paylaşımda bulunayım.
Şuan kullandığımız yavuz kelimesinin anlamı günümüzdeki gibi mert,yiğit vb. anlamda değildir. Eski Türkçede yavuz,kötü manasına gelir. Ayrıca eski Türkçeden bu yana gelen sızıcılaşma dediğimiz hadise sebebiyle kelime bu şekillerde günümüze kadar gelmiştir:
Yabuz>yawuz>yavuz
-