Aydiner tarafından yazılan gönderiler

Bazen tamamen unutulmak istiyorum. Adımın bile anılmadığı, hiç kimsenin beni hatırlamadığı, ve insanlarla neredeyse göz göze gelmemin imkansız olduğu bir yerde yaşamak istiyorum. Sadece doğa ve ben.. Başka kimseyi istemiyorum. Ne sevecek bir insan ne nefret edecek bir insan. Tıpkı ölmüşümde aradan 200 yıl geçmiş gibi unutulmak istiyorum.. Yalnız ama Özgür, yalnız ama mutlu. Biliyorum bunu yapmak neredeyse imkansız. Ama en azından insanlardan tek ricam ölmüş biri kadar beni unutmaları..

Sinan yazdı:

Hayırlı geceler arkadaşlar 4 Martta tekrardan anjiyo olmak üzere sabah hastaneye yatış yapacağım. Bir sene sonra tekrardan Mart efsanesi oldum .

Çok geçmiş olsun

O değilde kaç yıllık hesap gitti ona yanıyorum 😂

Gece lambamızda oldu. Psikojik olarak iyi geliyor bana..

Uzun zamandır benzer mesajlara şahit oluyorum. Bahar ayında soğuk gelmesin Don vuruyor Meyvelere Sebzelere diye.

Arkadaşlar bahar mevsiminde bu tarz olumsuzlukların olmadığı sezon nadir görülür. Yani doğanın kendi toparlanma sürecine Kadar bu tarz sıkıntıları çoğu zaman yaşarız. Olma ihtimali yüksek şey için olmamasını umut etmek biraz saçma. Don vurma olayıda doğanın bir parçasıdır. Bunu bir tür hayvan içgüdüsü gibi hayal Edin. Bu coğrafyada gerçekten güzel bir bahar mevsimi yaşanması zaten dengesiz Hava durumları demektir. Bu yüzden bırakın bazen kar yağsın bazen sıcak olsun

Zihnimde uzun zamandır bir yorgunluk var..

Sebeplerin arasında uykusuzluğu birinci sıraya ikinci sıraya da melankonik huzuru Koyabilirim.

Melankonik huzurda Hafif sisli ve puslu hissedersiniz. Ama mutluda Hissedebilirsiniz aynı zamanda.. Geçmişin sırlarını düşünürken canlı ve siyah beyaz görüyorum bütün anıları. Gecenin bir karanlığında çıkan bir karayel fırtınası da eşlik ediyorsa ne mutlu benim ruhuma...

Gecenin sessizliğini hep hissetmişimdir derinlemesine. Fazla ışık vurmayan odamda zifiri karanlığa hiç uyumamaktan şahit olmuşumdur.. Uykusuzluk o kadar zor ki kelimelerle tarif edilemez...

Bu bir tür hayatı salmak mıdır bilemem ama en ufak şeylerle bile mutlu olmaya başladım. Başta en ufak şeyi kafama takarken. Havanın buz gibi soğuması ve kasvetli olması bile beni derin huzura çekiyor. Neden bu kadar mutlu olmaya başladım ve bu bir başarı mı bilmiyorum ama uzun zamandır melankonik huzur hissediyorum.

Anlattım ya sisli puslu, düşünceli ama bir o kadar da mutlu. Gözlerim siyah beyaz görüyor kalbim boşlukta. En büyük sorunda zaten boşluğun içinde anlamsız mutlu hissetmem...

26 şubat 2025 perşembe saat 22:45

Gece gece canım yumurtalı ramazan pidesi çekti 😂

Midem cehhenemle buluşmuş sanki bu nasıl yanma 1 aydır 😢

İstanbulda olan arkadaşlarım. Sizde de 2 haftadan beri elektrik kesintisi fırtınası oluyor mu? bunların yüzde 80 i planlı bakım çalışması. Her bir kaç günde bir sabahın 9 undan akşamın 6 sına kadar elektrik kesilmesinden sıkıldım. Onun dışında saçma sapan bir arıza yüzünden bugünde akşam 6 buçuğa kadar elektrik olmadı.

Kocaelide oturuyorum ve illallah ettim.

Tekrar tekrar hatırlatayım. İyi ki varsınız ❤️

herkese tekrardan merhaba hava aşkını bırakacağımı zannetmiştim. Ama bu öyle bir sevda ki insanın içine işliyor. Acı verse de yorsa da bazen insanı düşürse de yine de vazgeçemiyorsun belki defalarca tamam bu son dedim ama olmadı her seferinde yeniden bağlandım yeniden umut ettim bazen geceleri düşünüp durdum acaba doğru mu yapıyorum diye bazen içimde fırtınalar koptu bazen kimseye anlatamadığım duygular birikti içimde bazen yalnız hissettim bazen kalabalıklar içinde bile kendimi yapayalnız buldum ama yine de sabah olunca yine havaya baktım yine umutlandım yine hayal kurdum yine devam dedim sizler benim için sadece bir forum topluluğu değilsiniz abilerimsiniz kardeşlerimsiniz dostlarımsınız burada yazdığım her satırda sizlerin emeği var desteği var morali var bazen bir mesajınız günümü kurtardı bazen bir kelimeniz bana yeniden güç verdi bazen hiç tanımadığım insanların bana bu kadar yakın hissettirmesi beni çok şaşırttı ve çok mutlu etti belki bazen yanlış yaptım bazen kırdım bazen sustum bazen gereksiz konuştuğum oldu bazen kendimi iyi anlatamadım bazen yanlış anlaşıldım bazen sabırsız davrandım bazen fazla duygusal oldum bazen her şeyi içime attım ama bilin ki kalbimde kimseye karşı kötü bir niyet olmadı ben sadece hayallerinin peşinden koşan gariban bir vatandaşım kendi halinde yaşamaya çalışan kimseye zararı olmayan bir insanım hayatın yükünü sessizce sırtında taşıyan çoğu zaman gülümseyerek acısını saklayan biriyim beni kabul etseniz de etmeseniz de ben yine buradayım çünkü burası benim ikinci evim gibi oldu burada kendim oldum burada korkmadan yazdım burada içimi döktüm burada bazen ağladım bazen güldüm bazen rahatladım sizinle güldüm sizinle üzüldüm sizinle umutlandım bazen birlikte sevindik bazen birlikte hayal kırıklığı yaşadık bazen kaybettik bazen kazandık ama hiç kopmadık sayenizde çok güzel anılar biriktirdim unutamayacağım dostluklar kurdum kalbimde yeri olan insanlar tanıdım mesajlarını yıllar sonra bile hatırlayacağım sözler duydum inşallah bundan sonra da birlikte daha nice güzel günler görürüz hep beraber öğreniriz gelişiriz güçleniriz birbirimize destek oluruz zor zamanlarda omuz omuza veririz kim düşerse kaldıralım kim yorulursa dinlendirelim kim umudunu kaybederse ona yeniden umut olalım kim sessiz kalırsa ses olalım kim yalnız hissederse yanında olalım çünkü bu hayat tek başına çekilecek kadar kolay değil ama birlikte olunca her şey biraz daha katlanılır oluyor dualarımda hepiniz varsınız rabbim kimsenin emeğini boşa çıkarmasın herkesin gönlüne göre versin kalbi güzel insanların yolu açık olsun yüzü gülsün içi ferahlasın ben de bu yolun bir parçası olmaktan gurur duyuyorum benim için yaptığınız en küçük destek bile çok değerli bazen farkında olmadan hayatıma dokundunuz bazen farkında olmadan yüzümü güldürdünüz bazen umudum bitti dediğim anda beni ayağa kaldırdınız allah hepinizden razı olsun iyi ki varsınız iyi ki bu forumdasınız iyi ki yollarımız kesişmiş iyi ki aynı çatı altında buluşmuşuz iyi ki birbirimizi tanımışız ben elimden geldiğince burada olmaya paylaşmaya destek olmaya devam edeceğim çünkü burası benim için sadece bir site değil bir aile bir yuva bir sığınak bir umut kapısı oldu burada kendimi güvende hissediyorum burada anlaşılmış hissediyorum burada yalnız olmadığımı hissediyorum ve bu his her şeye bedel iyi forumlar