Ne değildir ki? Dünya cehheneminde azabını dindiren 6 aylık süreç vardır. Eylül ortaklarından itibaren başlayıp aralığa kadar üşütücü bir poyraz ve gri gökyüzü eşlik eder hayatımıza. Ve asıl Sevda başlayacaktı aralık ayında, estikçe soğuk karayel suratına, Ferahlayacaktı gönlün. bir ocak ortası gecesi hiç uyandın mı lodos fırtınasının sesine? pencere kenarından uğultuları dinleyerek derin derin düşündün mü? Kışı neden seviyorum biliyor musun? çünkü Tanrı'nın yarattığı yağmuru seviyorum, Kar' I seviyorum. Aslında yalnız değilsin. Tanrı'nın sana verdiği güzellikleri düşün. Yağarken yağmur hiç mutlu olmadın mı? Yağarken kar yaşadığını tekrar hatırlamadın mı? Küçük mutluluklar büyük dertleri unutturur, büyük dertler unutulursa başarının anahtarı açılır.
HAVA Hikayeler Ve Anılar
-
Y_u_s_u_f1 -
11 Ocak 2020 13:28
-
-
yaşam amacım yok. Ama neden? çünkü herkes umutlarımı çaldı. Değer verdiğim her şey elimden kayıp gitti. Her şeyini kaybetmiş biri olarak söyleyin bana. Bu çıkmazın içinden nasıl bir şeyleri başarmak için hedef koyabilirim. belki bedenen özgürüm ama zihnim, ruhum ölene kadar sürecek bir hapiste
-
- Resmi Gönderi
yaşam amacım yok. Ama neden? çünkü herkes umutlarımı çaldı. Değer verdiğim her şey elimden kayıp gitti. Her şeyini kaybetmiş biri olarak söyleyin bana. Bu çıkmazın içinden nasıl bir şeyleri başarmak için hedef koyabilirim. belki bedenen özgürüm ama zihnim, ruhum ölene kadar sürecek bir hapiste
Sanki pes etmiş gibisin,sen yön vereceksin hayatına,kimse senin yerine karar alamaz Yusuf. Kimse senden bir şey de çalamaz
-
Zihnimde uzun zamandır bir yorgunluk var..
Sebeplerin arasında uykusuzluğu birinci sıraya ikinci sıraya da melankonik huzuru Koyabilirim.
Melankonik huzurda Hafif sisli ve puslu hissedersiniz. Ama mutluda Hissedebilirsiniz aynı zamanda.. Geçmişin sırlarını düşünürken canlı ve siyah beyaz görüyorum bütün anıları. Gecenin bir karanlığında çıkan bir karayel fırtınası da eşlik ediyorsa ne mutlu benim ruhuma...
Gecenin sessizliğini hep hissetmişimdir derinlemesine. Fazla ışık vurmayan odamda zifiri karanlığa hiç uyumamaktan şahit olmuşumdur.. Uykusuzluk o kadar zor ki kelimelerle tarif edilemez...
Bu bir tür hayatı salmak mıdır bilemem ama en ufak şeylerle bile mutlu olmaya başladım. Başta en ufak şeyi kafama takarken. Havanın buz gibi soğuması ve kasvetli olması bile beni derin huzura çekiyor. Neden bu kadar mutlu olmaya başladım ve bu bir başarı mı bilmiyorum ama uzun zamandır melankonik huzur hissediyorum.
Anlattım ya sisli puslu, düşünceli ama bir o kadar da mutlu. Gözlerim siyah beyaz görüyor kalbim boşlukta. En büyük sorunda zaten boşluğun içinde anlamsız mutlu hissetmem...
26 şubat 2025 perşembe saat 22:45
-